นานมากมายเลย ทุกๆๆคนคงสบายดีนะค่ะ

เคยไหมว่า

บางทีช่วงชีวิตคนๆๆหนึ่งมันถึงจุดดับจริงๆๆ

ก็ แย่เหมือนกัน

แต่ว่าบางทีมันก็ไม่ได้แย้หรอกนะ

 คิดว่างั้นนะ

แต่สำหรับเราเหมือนเป็น

ช่วงๆๆของชีวิตที่กำลัง อยู่ในขาลงมั้ง

รึว่ามัน

อาจจะเกิดจากการกระทำของเราแต่ก่อน

 ส่งผล ทีนี้เราคงจะเข้าใจแมมันเกิดจากอาราย

คงเป็นเรื่องอยากที่จะเปลี่ยนแปลงในสิ่งๆๆนั้น

แต่ว่าเราก็ไม่ได้ไป

ขอใครกินหรอกเนอะๆๆ พอๆๆ เริ่มมาก็บ่นซะแระ

วันนี้ไม่ได้สอบเรย อาจารย์ว่าเราไม่มีสิทธิ์สอบ

 ทั้งที่กรูไม่เคยขาดเรย ต้องเข้าใจผิดอารายแน่เรย

กรูมีพยานกรูจะไม่มีสิดสอบได้ไงฟ่ะ

 แม่งสาดดดดดดดดด

อาทิดหน้าเจอกานจ้ารอสอบอยู่นะจาร์

คิดถึงตาจังเรย

จะรู้ไหมว่าคิดถึง

เวลาร้องไห้

ทีไรไม่มีใครคุยด้วยเรย

 ไม่มีใครคอยทำกับข้าวให้กิน

รู้สึกว่า

ท้อ เหนื่อย

ไม่รู้จะไปหาใครเวลาทุกข์ใจ

ไม่อยากเล่าให้ยายฟัง

เดี๋ยวยายคิดมาก แม่ น้า หรือทุกๆคน

เหนื่อยเรย

พอๆๆ

มาเรื่องดีๆกันบ้าง

มีรูปนิดเดียวนะ

ถ่ายกะรถพี่จ๊อบเค้าล่ะ

แอบซะหน่อยนึง

ที่รีสอท์ใกล้ที่เรียน

วันที่อ่านหนังสือสอบกานแหละ

ไปมิสติ้งกันประมาณหลายคนอ่ะ

เปงว่าสอบไม่ได้คร้า

กรูเรยเซ็งงงสาดดดดดดด

รถพี่เค้าล่ะ

สรุปว่าได้แอบนั่งทู้กคันเลยจ้าสวยๆๆทั้งนั้น

นี่ก้อส่วนหนึ่งรถพี่พูล์

วันนี้เหนื่อยแร้วน้ำตาแห่งความเหนื่อยล้าคงหมดไป เติมใจให้ตัวเองใหม่ไม่เป็นไรสู้ๆๆ

รักคุณตานะค่ะ

ทุกๆคนด้วย