รอคอย คอยรอ

หลังจากที่ห่างหานมานาน น่ะค่ะ ไม่ได้ไปรอปาตอหานที่ไหนหรอกค้า แต่แบบว่าจำรหัสไม่ได้ตลอดเรย

ขี้ลืมวะงั้น

ช่วงอาทิดที่ผ่านมาก้อ

คนไข้ไม่คอยเยอะแต่แบบว่ายุ่งๆๆ

อาทิดหน้านี้ก้อไปอบรม ที่จังหวัด ตัรง โคตะระไกลเรย

จากอีสาน ----ไปใต้เรย ไกลมากมายเรย

วันนี้แอบมาเขียนได

แต่เอารุปลงแร้วนะแต่ไม่เห้นขึ้น ว้า  เซ็งๆๆจิงๆๆ

มาเล่าความคืบหน้า ปาติหานที่รออ่ะเปงไง

ว่าแรวจิงๆๆเราไม่เคยคุยกันเรยนะ แระก้อไม่ค่อยจาเจอกันด้วย ทำงานกันคนล่ะอย่าง

ไม่มีโอกาสที่จะรุจักกานอ่ะ ทำไง

ไม่รุจาหาเบอที่ไหน แบบว่า ไปหา แล้วแยบบว่าไม่เจอเรยอ่ะ

แง้!!!!!!!!!ทำไงอ่ะ ใครมีวิธีดีๆๆก้อบอกเรามั้งดิ

เราเฝ้ารอที่จะเจอพี่เค้าอยุ่ ม่ายรุจะได้มีโอกาส รึบังเอิญเจอกันที่ไหนอีดฃกรึป่าวอ่ะ

ทำไมตอนน้นเราๆม่ทำอารานสักอย่างว้า

เฮ้อ เศร้าจิงๆๆ

อยารุจัง แค่อยากบอกแค่ว่า ชอบพี่ จิงๆๆ เอาแค่รุจักนี่ก้อ ดีใจจะแย่อยู่แระ

แต่ตอนนี้ยังไม่คืบหน้าไรเรย

วันนี้ก้อจะไปทำฟันอีก เหล็กหลุด

หมอว่าแน่เรย

มีเรียนด้วย

วันนี้

รึวันไหนเราก้อคงรอ รอๆๆๆๆๆๆๆปาติหาน

รอรอ ปาติหาน

ช่วยเปงกะลังใจให้ด้วยนะค้รา

วันนี้ไปแระ

บ๊ายบาย