จะบอกว่าไม่ได้หายไปไหนแต่ที่ไม่ไดเข้ามาเขีบยนเพราะว่า จำพาสเวิดไม่ได้อ่ะแต่ก้อมาแร้วน่ะคร้า

ช่วงที่หายๆๆไปก้อมีเรื่องต่างๆๆมากมายเกิดขิ้น

เรื่องแรกที่เสีใจมากที่สุดคงเปงเรื่อง หมาสุดที่ร้ากตาย

มันน่าโมโหไมล่ะ

ก้ออีหมาข้างบ้านมันมาคาบหมาที่บ้านเรา

เจ้าของมันดันบอกว่าหมาเราวิ่งไปที่บ้านมันอ่ะ โหแร้วมันยังหาพยานมาอีกนะ โหดุมัน เซ็งเป้ดเรย

เรานะร้องไห้กะหมาหลายวันเรยอ่ะ

เรื่องต่อมาก้อเปงเรื่อง กระเป๋าตังหายอีกอ่ะ บัตรต่างๆๆ

ตังอีกโหดุมันนี่วิ่งเอาไปเห้นๆๆวิ่งไม่ทัน เพาะเราเอาหลานมาด้วยวิ่งตามไม่ทัน

ร้องให้คนช่วยแม่ง ใจดำ ชิบ

นี่ๆๆเดือนนี้ทั้งเดือนเปงเดือนแห่งววยจิงๆๆๆ

แต่ยังไงก้อขอให้สิ่งที่ผ่านมาไม่กับมาอีกด้วยเถอะ

แต่เราก้อไม่ได้มีเรื่องเครียดๆๆนะ เรื่องตลกก้อมี

อาทิดก่อนนั้น มีคนไข้จิตเวชมารับยาที่ห้องยาเรา

เราจ่ายยามันก้อบอกว่าเราสวย เราก้อรู้สึกแบบจะดีใจรึเสียใจดีที่คนไข้จิตเวชชม เราก้อบอกให้มันไปฉีดยา

จากนั้นพอมันฉีดยาเส้ดมันก้อเดินมาบอกว่า ที่พุดว่าสวยอ่ะ ล้อเล่น

 ผ่าง!!!!!!!!!!

เอาล่ะคับขำกันทั่วห้องยาเรย แหมอืม

แระแร้วมันก้อมาอีก แต่ว่ามาแบบใหม่ คราวนี้มาแบบว่า

พอดีที่ห้องจะมีคนตรวจอยู่ห้องจิตเวช แร้วพี่เค้าเปงผู้หญิง

มันก้อบอกว่า หมอที่ห้องตรวจอ่ะ มี สามีแร้วก้อไม่บอก หลอกให้เรากินยาโรคบ้า ตั้งนาน แนะคิดดูหาว่าเราหลอกมันกินยาอีก

ฮาจิงๆๆเรยวันนั้น

ก้อให้มันไปฉีดยาเมียนเดิมแต่คราวนี้มันเล็งหาคนจีบใหม่มาจีบพี่ห้องยา

มาเปงพี่เปงแม่น้องน้ำหวานเองแฟนพี่เค้าก้ออยู่ด้วยแร้วมันก้อบอกว่า นี่คนนี้แฟนพ้ม แนะข้ามหัวพี่ที่เปงแฟนด้วยอ่ะ สรุบว่าวันน้ขำกันทั้งวันเรยวันนั้น

เอาแค่นี้ก่อนนะเด่วจะมาอัพเรื่อยๆๆจำได้แระ

รักมากมาย